Το γυμνό ως φωτογραφική έκφραση αποτελεί από τις πιο σύνθετες και βαθιά καλλιτεχνικές προσεγγίσεις στον κόσμο της φωτογραφίας. Αν και η απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος ανάγεται ήδη από την αρχαιότητα με τα γυμνά αγάλματα, η φωτογραφία προσέφερε μια νέα διάσταση στην εξερεύνηση αυτής της διαχρονικής μορφής τέχνης. Σε αντίθεση με άλλες εικαστικές τέχνες, η φωτογραφία καταγράφει με αμεσότητα και αυθεντικότητα την αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς με τη γεωμετρία του σώματος, αποδίδοντας φυσικές και βαθιά ρεαλιστικές απεικονίσεις.
Η τέχνη του γυμνού, όμως, στη φωτογραφία δεν περιορίζεται στην απεικόνιση του σώματος, αλλά στοχεύει να αναδείξει την ουσία της ανθρώπινης φύσης, τη δύναμη, την ευαισθησία και την ευαλωτότητα που ενσωματώνει. Πρόκειται για εκείνη τη μορφή έκφρασης που εξερευνά την έννοια της ομορφιάς, της ταυτότητας και της ελευθερίας, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί τον θεατή να επανεξετάσει τις δικές του αντιλήψεις για το σώμα, τον ερωτισμό, την πλαστικότητα και την ευθραυστότητα του.
Παρά τις συχνές κοινωνικές προκλήσεις και τα ταμπού που περιβάλλουν το γυμνό, ο Αλεξίου σε συνεργασία με ένα αισθαντικό και έμπειρο μοντέλο, την Μαρία Σταθοπούλου, επιλέγουν αυτό το μονοπάτι και καταφέρνουν να δημιουργήσουν φωτογραφικά έργα που ξεπερνούν τα όρια της αισθητικής με ένταση, με ηρεμία, με ειλικρίνεια. Μέσα από τις εικόνες τους, αφηγούνται ιστορίες για την ανθρώπινη εμπειρία, τις προσωπικές σχέσεις και την ίδια τη ζωή, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης οντότητας. Ο Αλεξίου εξελίσσει την τέχνη της φωτογραφίας με πληθώρα θεμάτων, δοκιμάζοντας νέες τεχνικές φωτισμού, γωνιών και σκηνοθεσίας.
Στο λεύκωμα αυτό ο Αλεξίου συνειδητοποιεί ότι το γυμνό απαιτεί βαθιά κατανόηση του φωτός, τόσο αυτού που αντανακλάται στις καμπύλες του όσο και αυτού που το ίδιο ακτινοβολεί. Αυτό λοιπόν επιχείρησε να πραγματευτεί και νομίζουμε ότι μέχρι ένα σημαντικό βαθμό το πέτυχε.
