Το παρόν βιβλίο, που αποτελεί μια συλλογή διηγημάτων που κατά καιρούς ο Νώντας Ρεντζής δημοσίευε σε τοπικές εφημερίδες του τόπου καταγωγής του, ανοίγει σαν παλιό σεντούκι, ξεχασμένο σε μια γωνιά ενός αλώβητου από το χρόνο χωριό, γεμάτο χρώματα, μνήμες και φωνές. Ο λαϊκός ζωγράφος Νώντας Ρεντζής, με το χέρι ποτισμένο από χώμα και φως, δεν αφηγείται μόνο με τις εικόνες του, αλλά και με τον λόγο του. Τα διηγήματά του γεννιούνται από τη φύση που τον μεγάλωσε, από τα βουνά και τα χωράφια που γνώρισαν τον μόχθο, από τα δέντρα που άκουσαν μυστικά και προσευχές.
Μέσα στις σελίδες αυτές ανασαίνουν οι ασβεστωμένες πέτρινες αυλές, τα καφενεία με τον καπνό να αιωρείται και τις ξυλόσομπες, οι γιορτές και τα πανηγύρια στην κεντρική πλατεία όπου η παράδοση ξεδιπλώνονταν με κρασί, γλυκίσματα, τραγούδι και χορός. Μέσα από τα διηγήματα του τα παλιά επαγγέλματα περνούν μπροστά μας σαν σκιές ζωντανές· ο αγωγιάτης, ο σιδεράς, ο ξυλουργός, ο ζευγάς, οι περιφερόμενοι τερτζήδες άνθρωποι δεμένοι με τη φύση και τον τίμιο ιδρώτα. Ο λόγος του Νώντα είναι απλός και καθαρός, όπως και η τέχνη του. Δεν στολίζει τη μνήμη· τη σέβεται. Κι έτσι, τούτο το βιβλίο δεν είναι μόνο ανάγνωσμα, αλλά πράξη μνήμης και αγάπης. Ένα ταπεινό προσκύνημα σε έναν κόσμο που φεύγει, μα επιμένει να ζει μέσα από την τέχνη και την διήγηση σαν παραμύθι.
