skip to Main Content

Η «Αρετή» και οι έννοιές της (της Μ. Μεταξά)

 
Αρετά πολύμοχθε γένη βροτείω
θήραμα κάλλιστον βίω,
σας περί, παρθένε, μορφά
και θανείν ζαλωτός εν Ελλάδι πότμος
και πόνους τλήναι μαλερούς ακάμαντας.

 

 

 

 

Ο ύμνος αυτός που απευθύνεται στον Ερμεία -τύραννο του Ατταρνέως- από τον Αριστοτέλη στον ενάρετο φίλο του, ερμηνεύει την αρετή με έννοιες που αποδίδουν πολύ υψηλές αξίες όπως είναι η ηθική τελειότητα, η καλοκαγαθία, η εντιμότητα, η φιλανθρωπία. Με μια φράση θα λέγαμε ότι είναι ο Ερμείας είναι ο «τύπος και υπογραμμός αρετής».

Omnia mundi fumus et umbra

OMNIA MUNDI FUMUS ET UMBRA δηλαδή Τα πάντα στον Κόσμο είναι Καπνός και Σκιά όσοι ενδιαφέρεστε να μάθετε την προέλευση…

Πού πηγαίνει η τέχνη σήμερα

 
του Δρ  Πλάτωνα Αλεξίου
Εικαστικός- Designer-Ιστορικός της Τέχνης – Τεχνοκριτικός AICA            
 
 
Το εικαστικό λεξιλόγιο, τις τελευταίες δύο τουλάχιστον δεκαετίες, έχει «εμπλουτιστεί» και «διευρυνθεί», όχι απλά απερίγραπτα, αλλά και ανεξέλεγκτα με υλικό που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει. Το υλικό αυτό συχνά προέρχεται από άλλους χώρους, όπως λ.χ  η performance συνδέεται με το θέατρο και το χορό-περίπτωση Abramovic που χτυπιέται στις κολώνες ή ξυραφίζεται δημόσια, κ.ά.). Άλλοτε παριστάνεται ως τέχνη το ειδεχθές, το αφελές, το κενό, το πρόχειρο κ.ά., χωρίς να υπόκειται σε στοιχειώδη, έστω υποκειμενικά κριτήρια, ως οφείλει, για να ονοματίζεται τέχνη. Ως εκ τούτου το «δόγμα» για κάποιους καλλιτέχνες ή συλλέκτες ή θεωρητικούς πως «όλα και τα πάντα μπορούν να είναι τέχνη» είναι αέρας.

Βιβλιοδεσία…μια τέχνη που πρέπει να χαθεί;

Αφήνοντας πίσω μας τον εικοστό αιώνα μπορούμε να πούμε ότι αλλάζουν όλα γύρω μας. Αφήνουμε πίσω μας έναν κόσμο, έναν τρόπο ζωής πιο ανθρώπινο και οδεύουμε σε μια νέα εποχή σίγουρα πιο απρόσωπη, αλλά και πιο εύκολη. Τα πάντα εξελίσσονται και διαφοροποιούνται. Ο ηλεκτρονικός τρόπος ζωής έχει σφραγίσει και τις πιο απλές κινήσεις μας. Όλοι μιλούν για τα πλεονεκτήματα και τις διευκολύνσεις που μας προσφέρει.

Tα ισλαμικά πανεπιστήμια κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα (του Δημήτρη Κουρουβακάλη)

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 Από το 634 μ.Χ. μέχρι το 750 μ.Χ., οι κάτοικοι της Αραβίας ίδρυσαν μια απέραντη αυτοκρατορία, που τα όρια της ήταν τα Πυρηναία στη Δύση και τα σύνορα της Κίνας στην Ανατολή.  Παρά τον πολιτικό κατακερματισμό του 9ου και του 10ου αιώνα στο ανατολικό και δυτικό Ισλάμ άνθησε ένας κοινός και ενιαίος πολιτισμός με σημείο αναφοράς το κοράνι. Ο μουσουλμανικός πνευματικός πολιτισμός ήταν πολύ πιο εκλεπτυσμένος από το χριστιανικό της ίδιας εποχής. Έχει επισημανθεί ότι ενώ ο Αλ – Ρασίντ και ο Αλ – Μαμούν εντρυφούσαν στην ελληνική και την περσική φιλοσοφία, οι σύγχρονοί τους στη Δύση, ο Καρλομάγνος και οι άρχοντές του με δυσκολία κατάφερναν να γράψουν τ΄ όνομα τους[1]

Ο αόρατος συγγραφέας του Ρομάν Πολάνσκι

 

 του Γιώργου Λαμπίρη 

Ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Άνταμ Λανγκ, έχει καταφύγει σε νησί των ΗΠΑ, κοντά στη Βοστώνη. Όταν ο άτυπος συγγραφέας της επικείμενης αυτοβιογραφίας του βρίσκεται μυστηριωδώς πνιγμένος, ένας άλλος συγγραφέας-φάντασμα, δίχως ιδιαίτερη πολιτική κατάρτιση, προσλαμβάνεται από μεγάλο εκδοτικό οίκο να “ρετουσάρει” το ήδη γραμμένο βιβλίο. Την ίδια στιγμή, ξεσπάει διεθνές σκάνδαλο γύρω από την απαγωγή τεσσάρων Πακιστανών, ύποπτων για τρομοκρατία, και τη παράδοσή τους στη CIA επί θητείας Λανγκ. Το κουβάρι του μυστηρίου που αρχίζει να ξετυλίγεται θα αποκαλύψει στρώματα ψεύδους, καιροσκοπίας, διαφθοράς και υπολογιστικής σεξουαλικότητας.

Το ιστορικό καθήκων των Ελλήνων

Η Ελλάδα έδειξε πολλές φορές τον δρόμο του πολιτισμού στην ανθρωπότητα ειδικά στην αρχαιότητα με τον Αριστοτέλη και τον Πυθαγόρα, τον Περικλή και τον Πλάτωνα, τον Δημόκριτο, τον Ηράκλειτο, τον Αισχύλο, τον Φειδία, τον Σωκράτη, τον Αριστοφάνη κ.ά.. Το ελληνικό πνεύμα άλλαξε την ροή της ανθρώπινης σκέψης και έδωσε νέους προσανατολισμούς στην κοινωνία την πολιτική, την τέχνη, τις επιστήμες και την διανόηση.

Τα φαινόμενα απατούν…

Mία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού.

Τι συμβαίνει με το γήινο μαγνητικό πεδίο; (του Γ. Μεταξά)

Οι περισσότεροι, όταν ακούμε για το μαγνητικό πεδίο της Γης, φέρνουμε στο μυαλό μας τη χρησιμότητά του στο να κάνει να λειτουργούν οι πυξίδες, για να βρίσκουν το δρόμο τους οι ναυτικοί στα ποντοπόρα ταξίδια τους.

Εντοπισμός θέσης (του Διονύση Λιναρδάτου)

Εντοπισμός Θέσης

Βασική λειτουργία των Παγκόσμιων Δορυφορικών Συστημάτων Πλοήγησης, όπως είναι το ευρωπαϊκό σύστημα GALILEO, το ρωσικό GLONASS και το πασίγνωστο σε όλους αμερικανικό GPS[1], είναι ο εντοπισμός της θέσης του χρήστη πάνω στη Γη.

«Ηρόδοτος, Ένας πρωτοπόρος εθνοϊστορικός» (της Αγγελικής Κομποχόλης*)

Θεωρήθηκε πατέρας της ιστορίας, γιατί λέγεται πως είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο αυτόν: Ἡροδότου Ἁλικαρνησσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἥδε, ὡς μήτε τὰ γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται, μήτε ἔργα μεγάλα τε καὶ θωμαστά, τὰ μὲν Ἕλλησι τὰ δὲ βαρβάροισι ἀποδεχθέντα, ἀκλεᾶ γένηται, τά τε ἄλλα καὶ δι᾽ ἣν αἰτίην ἐπολέμησαν ἀλλήλοισι[1].

Γιώργης Ζάρκος: Χυδαίος και ταυτόχρονα θείος

Γράφει γι΄ αυτόν ο Κώστας Βάρναλης… «ότι κατόρθωσε να συλλάβει όλο το τραγικό νόημα της κοινωνικής αδικίας και απανθρωπιάς και με τους πίνακες που μας ζωγράφισε, έχει χαρίσει στη νεοελληνική λογοτεχνία ένα ολότελα καινούργιο και πρωτότυπο ρίγος».

Ιστορία και 3d απεικόνιση της Γκουέρνικα

1937. Η αναγεννημένη Λουτβάφε του Γ’ Ράιχ λάμβανε μέρος στους βομβαρδισμούς ισπανικών πόλεων, βοηθώντας τον δικτάτορα Φράνκο να επικρατήσει στον εμφύλιο. Η Λεγεώνα Κόνδωρ, που δεν ήταν άλλη από το Σώμα Εθελοντών της γερμανικής αεροπορίας, σφυροκοπούσε συχνά τις θέσεις που έλεγχε η πολιτοφυλακή και ταυτόχρονα, δοκίμαζε και τις νέες τεχνολογίες των μαχητικών και βομβαρδιστικών αεροσκαφών.

Το μυστήριο με τα «πετρωμένα» πτώματα που κοιτούσαν τον ουρανό…

«Όλο το πλήρωμα μαζί με τον καπετάνιο είναι νεκροί. Πεθαίνω». Τα τελευταία λόγια που ακούστηκαν από το ολλανδικό φορτηγό πλοίο Ourang Medan. Το μυστήριο με τα «πετρωμένα» πτώματα που κοιτούσαν τον ουρανό.

Η απίθανη ιστορία της μεγαλύτερης έκθεσης έργων του Ιερώνυμου Μπος

Πριν από οκτώ χρόνια, ο διευθυντής ενός μικρού μουσείου στην Ολλανδία επιχειρούσε κάτι ακατόρθωτο: Ήθελε να δανειστεί κάθε σωζόμενο έργο στον κόσμο του Ιερώνυμου Μπος, ώστε να γιορτάσουν έτσι, την 500η επέτειο της γέννησής του, στη γενέτειρά του.

Back To Top