skip to Main Content

 

Μικρό δείγμα της δύναμης της Ελληνικής γλώσσας είναι οι δύο λόγοι  που συντάχθηκαν και εκφωνήθηκαν από τον Ξενοφώντα Ζολώτα στις 26/9/1957  στην Νέα Υόρκη,και στις 2 Οκτωβρίου 1959, κατά τη διάρκειατης ετήσιας σύσκεψης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου..η γλώσσα των οποίων ήταν η αγγλική, αλλά, με την εξαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων, όλες οι χρησιμοποιούμενες λέξεις ήταν ελληνικής προέλευσης.

Οι δύο λόγοι του έκαναν τόσο μεγάλη εντύπωσηώστε θεωρήθηκαν ιστορικής αξία. Πρόκειται βέβαια για ένα διανοητικό παιχνίδι, σχεδιασμένο για να τέρψει την ελίτ των τραπεζιτών και των ισχυρών της παγκόσμιας οικονομίας και να τους υπενθυμίσει την ύπαρξη της Ελλάδας, η οποία μόλις είχε βγει από τον Εμφύλιο πόλεμο, εντελώς κατεστραμμένη!

Τα μικρά αυτά δείγματα γραφής  σε συνδυασμό με τον » Θησαυρό της ελληνικής γλώσσας ‘‘ της Μαριάνας Μακντόναλτ και το βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών λεξικό του Αριστείδη Κωνσταντινίδη » Οι ελληνικές λέξεις στην αγγλική γλώσσα »,   που ούτε λίγο ούτε πολύ ΑΓΓΊΖΟΥΝ τις 30. 000, αποστομώνουν κάθε  κακόβουλο δύσπιστο και  πείθουν κάθε   σκεπτόμενο άνθρωπο για την μοναδική διαχρονική προσφορά  της μητέρας γλώσσας των γλωσσών .

Για τις  ελληνικές λέξεις  στη  Γαλλική  γλώσσα θα σας παραπέμψω στο βιβλιαράκι των  Jean Bouffartigue  και   Anne Marie Delrieu  » Οι ελληνικές ριζες στη γαλλική γλώσσα

 

 

ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ


Ι eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.


With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized.


Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.


I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to you Kyrie, to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Amphictyony and the gastronomic symposia».

 

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

Kyrie,


It is Zeus’ anathema on our epoch for the dynamism of our economies and the heresy of our economic methods and policies that we should agonise between the Scylla of numismatic plethora and the Charybdis of economic anemia. It is not my idiosyncrasy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, energize it through their tactics and practices.Our policies have to be based more on economic and less on political criteria.


Our gnomon has to be a metron between political, strategic and philanthropic scopes. Political magic has always been antieconomic.


In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, menopsonies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological. But this should not be metamorphosed into plethorophobia which is endemic among academic economists.


Numismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and numismatic archons is basic.
Parallel to this, we have to synchronize and harmonize more and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are more practical now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic.


The history of our didymous organizations in this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economics. The genesis of the programmed organisations will dynamize these policies. I sympathise, therefore, with the aposties and the hierarchy of our organisations in their zeal to programme orthodox economic and numismatic policies, although I have some logomachy with them.


I apologize for having tyrannized you with my hellenic phraseology. In my epilogue, I emphasize my eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie, and the stenographers.

 

[Κύριοι, είναι «Διός ανάθεμα» στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής     μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της     οικονομικής μας αναιμίας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνω     σή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομι-     σματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα     έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να εί-     ναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής, στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται     από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας     πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία     είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.   Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζε-     ται την οικονομική ακμή.

Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασι-     κή. Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομι-     κές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς.  Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα,  που τα     προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι χάλκινα.  Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε     αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυ     μες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες.   Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις     πολιτικές. Γι’ αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με     τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν   ορθόδοξες οικονομικές     και νομισματικές πολιτικές. Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό     μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους  αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης     καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.]

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back To Top